دربارهٔ این انتشار
زیرساخت حیاتی به سامانه‌ها، دارایی‌ها و خدماتی گفته می‌شود که تداوم آن‌ها برای امنیت، اقتصاد و زندگی روزمره ضروری است و اختلال در آن‌ها می‌تواند پیامدهای گسترده ایجاد کند.در اقتصاد دیجیتال، این مفهوم شبکه‌های ارتباطی، مراکز داده، انرژی و دیگر زیرساخت‌های وابسته را نیز دربر می‌گیرد. ژاپن در سال ۲۰۲۲ با قانون امنیت اقتصادی، تأمین‌کنندگان زیرساخت‌های حیاتی را در برخی موارد پیش از نصب یا برون‌سپاری برخی تجهیزات مهم، مشمول بررسی امنیتی دولت کرد تا خطر اختلال یا نفوذ در سامانه‌های حساس زندگی و فعالیت اقتصادی کشور اساسی تلقی می‌شوند کاهش یابد. وابستگی روزافزون اقتصاد و دولت به زیرساخت‌های به‌هم‌پیوسته، مرز میان اختلال فنی و تهدید امنیتی را باریک‌تر کرده؛ اختلال در برق، ارتباطات، داده یا حمل‌ونقل می‌تواند تبعات گسترده اجتماعی و امنیتی داشته باشد؛ به همین دلیل، حفاظت از زیرساخت حیاتی بخشی از امنیت ملی است.